benliğimin ülkesinde hüzün zamani

Adım Adım Kişisel Gelişim ya da Kemâlât Yolculuğu

Fri, 16 May 2008 11:09:00 +0300

Batıdaki ismiyle “kişisel gelişim” bizdeki adıyla “kemâlât yolculuğu” insanın doğumuyla başlayan ve ölümüne kadar devam eden bir süreçtir. İslam âleminde kemâlât yolculuğunun hedefi olan “kâmil insan” olmanın düsturlarını model olarak Efendimiz (sav)’in hayatı belirler. Peygamberimizden (sav) günümüze bin beş yüz yılı aşkın bir süredir bu yolculuğun kaideleri “tasavvuf yolu”, “tarikat yolu” gibi özde aynı metotta farklı şekillerle vücut bulmuştur. Oysa batıda ilk defa kişisel gelişimin terennüm edilişinin tarihini üç yüz yıldan geriye götürmek mümkün değildir. Kişisel gelişim çalışmaları batıda Avrupa’da doğmuş ve özellikle son yüz yılda Amerika’da Amerikan sosyolojisinin gelişmesiyle önemli ölçüde hız kazanmıştır.

Psikoloji ve sosyoloji ilimlerinin batıda çıkışı ve gelişmesinin en temel amacı bireyin yaşama prensiplerinin ve toplumun işleyiş biçiminin tespit edilmesidir. Böylece dine ihtiyaç kalmadan bireyleri mutluluk ve başarıya ulaştırarak toplumları yönetmek hedeflenmektedir. Bu bağlamda çok kısa zamanda beşeri ilimlerde önemli yol kat edilmiştir denebilir. Fakat İslam’ın kemalat anlayışı yanında bir çuvaldız boyu yol alınamamıştır dense sezadır. Bugün ne birey dünden daha mutlu, nede toplumlar barış ve huzur içindedir. Aksine tarihte görülmediği ölçüde devam eden, tüm dünya coğrafyasına yayılmış savaşlar ve medeniyetin miminden mahrum insanlık bunun en büyük delilidir.

namaz 1 dir...

Sun, 11 May 2008 22:42:00 +0300

.. ( devamı )

gerçek tebliğcinin özellikleri...

Wed, 07 May 2008 18:17:00 +0300

- Hayatı bütün yönleriyle bilinmelidir. Gizli kapaklı bir işi, bir yanı olmamalıdır

-İnsanlara güven telkin etmelidir.

-Sözleriyle işleri birbirine uymalıdır.

-Aralarında yaşadığı insanlar, onun şahsiyetli ve üstün ahlâk sahibi bir insan olduğuna şahitlik etmelidir.

-Yaşantısına şımarıklık ve gevşeklik değil, ciddiyet ve takva hassasiyeti hakim olmalıdır.

-Bildiklerini uygulamaya çalışan, alçak gönüllü ve ibadetine düşkün olmalıdır.

İşte bu saydığımız özelliklerin tatamına sahip olmayan kişilerin ismi ve sıfatı ne olursa olsun, dinimiz konusunda onlara güvenemeyiz. Dinimizi onlara emanet edemeyiz.

Bahsi geçen özelliklere sahip olan insanlara, yani hocalara mürşidlere gelince , onlar herkesin ihtiyaç duyduğu yeryüzünün en kıymetli varlıklarıdır.

Yücem Mevlâ, böyle değerleri içimizden, gönlümüzden eksik etmsin. Bizi de onlardan ayırmasın. Hem dünyada hem ahirette...

semerkan dergisi-mayıs 2008

.. ( devamı )

sonun tarifi

Sun, 27 Apr 2008 19:10:00 +0300

Sevmekle başladıysa her şey, öyle bitmeli…
Bir kapı aralamaktır veda çıkıp giderken…
Ve bir tesellî düşer kalbin en güzel yerine…
Bir başka boyutta yazılıdır sevginin adı…
Yüreğe gelen her rüzgarın bir sesi vardır, sabrı tavsiye eden…
Duymak gerekir bu sesleri taa derinlerden…
Bir tebessümdür yeni olan her şey…
Ve alışmaktır yüreğe serpilen her bir gözyaşına…
Ve eskiye özlem, adına yeni denen her kapıyı aralamaktır aslında…
Yüreğe kazılan her hâtıra için sevmektir, herkesi ve her şeyi…
Eskinin hatırına yaşamaktır geleceği…
Ve anlatmaktır kâinata atılan asil imzanın sahibini…
Yürekte çarpan ismini… Eskimeyen sevgisini…
Yeni olan her şeyin ve mâzîdeki her nefesin sahibini…
Sana, kapıları açan merhametini…
Bir vasiyetse bu bırakmaktır elinin uzandığı herkese…
Anlatmalıdır herkes O’nu…
Kalbindeki yeri kadar, sevgisi cümle olup uçmalıdır gönüllere…
Ve hissetmelidir yaratılış sebebini…
Ve ayrılığın yükü hafiflemelidir gönlündeki…
Sevmekle başladıysa her şey, öyle bitmeli…
Kollarını açıp yollarda beklemeli…
Sevmeli herkesi, hasta gönülleri iyileştirmeli…
Hoş sevgi cümleleri ile değil, sevgiyi Yaradanı ekleyerek her bir söze,
öyle kalplere girmeli…
Hoş görmeli dostları…
Kırgınlıklar için vakit yokken,
yarınlara gülümseyerek O’nun rızası ile başlamalı…
Yürekten bir “!” diyip şeytanları ağlatmalı…
Ve bir umut olmak ruhunu acıtmış herkes için…
Sabrı yoldaş edinmek…
Reçetesi belli olan kalplerin eline ilaçlarını vermek…
Bir bahardır bu… Sevginin.. ( devamı )

gavs-ı sani hz. rüyası...

Fri, 18 Apr 2008 10:39:00 +0300
Halife Hazretleri Buyuruyor ki; Bu mal bu kapıya çok zor geldi. Gavs Hazretleri, bir sohbetinde, "Bu manevi malı aldık, inşAllah kıyamete kadar bu ocakta bu irşad devam edecek,onu kıyamete kadar bırakmayacağız" buyurmuş.

Bunu Babam nakletti. Babam (Gavs-ı Sani Hazretleri) şöyle anlattı.
"Ben bu göreve gelince, bir rüya gördüm. Rüyamda, başımın
üzerinde bir taht yapılıyordu. Tahtı yapanlara, Bunu kim için
yapıyorsunuz? diye sordum.

Hz. Resulullah (s.a.v) için yapıyoruz,o gelip oturacak dediler. Ben, Ne kadar oturacak? diye sordum. Bana, Bu kapıda sünnet-i seniyyeye uyulduğu sürece, Hz. Peygamber orada oturacak denildi. Biz de bütün gücümüzle sünnet-i seniyyeye uyarak Resulullah Efendimiz (s.a.v) devamlı başımız üstünde oturmasına çalışacağız inşAllah."

Hayat Dengemiz./ S.Muhammed Saki Erol
Semerkand Yayınları.. ( devamı )

sevgimiz dilde mi,yürektemi?

Sun, 06 Apr 2008 12:48:00 +0300

sevginiz dilde mi ,yurektemi?

Feridüddin Attar Aşknâme’de anlatıyor:

Sultanın kızına bir gariban âşık olmuştu. Sultan bunu duyunca âşığı huzura getirtip,

"Ya ülkemi terk eder gidersin, dedi, ya da kelleni vurdurtacağım, kararını hemen ver."

Zavallı adam, düşündü, taşındı ve gitmeye karar verdi. Sultan ise adamın cevabını duyunca cellatları çağırttı. Vezir dedi ki:

"Hünkarım, neden suçsuz birinin kellesini vurdurttunuz?"

"Çünkü gerçek bir âşık değildi o, sahtekardı. Eğer gerçekten âşık olsaydı, başının kesilmesini seçerdi. Eğer başının kesilmesini seçseydi, tahtımdan kalkıp onu yerime oturtacaktım."

Hayatını sevgilisinden daha çok seven kişi aşk davasına kalkışmamalı. Bir an durup düşünelim; Sevgili’yi hayatımızdan daha çok sevebiliyor muyuz?

Düsünelim bakalım Allah (c.c) için nelerden vazgeçebiliyoruz? eğer O'nun için canınızdan vazgeçmeyi göze alamiyorsaniz bilin ki; sizinki dilde sevgidir yürekte değil....

.. ( devamı )

62+19

Fri, 28 Mar 2008 10:18:00 +0200

Sevgili;
Sensizligin kahriyla kahroldugum nicedir. Nicedir karanliklari ruhuma kefen biçip, gecelerin koynunda çirilçiplak çarmiha gerildigim. Boynuma sigara dumanlariyla ilmekler atip, gönlümü yildizlarca kurulan daragaçlarinda sallandirdigim nicedir.
Inan ki böyle olmamaliydim. Yoklugunun zindanlarina mahkûm olup hücrelerimi bir bir ölümün fermanina, Bi’ad ettirmemeliydim. Yüregimin her daim tebessüm eden son çocugunu da kendi ellerimle cellatlarin sehpasina yatirmamaliydim. Inan böyle olmamaliydim. Ve böyle de olmamaliydi.
Erguvanlarin bir daha açmayacagi haberini alsam da uzaklardan, gözlerimi eflatunlara küstürmemeliydim. Yagmurlar bir daha yagmayacak olsa da bu sehre, hani deli gönlümce islanamayacagimi bilsem de, bulutlara küsmemeliydim. Hala gökkusaginin semaya yakistigindan daha çok senin bedenine yakisacaginin kanaatini tasiyorsam, o nemli renklere küsmemeliydim. Inan böyle olmamaliydim. Ve böyle de olamamaliydi Ey Sevgili!
Ben, rüyalarimda hayalinle beraber olabilme ümidiyle yasarken, aynalar bedenime mavilerin daha çok sik oldugunu söylemislerdi. Ben de mavilerimi giyinip, diger bütün renklerimi ateslere atmistim. Simdi aynalar “siyah” diyorlar, ama benim siyahlarim bile sensizligin yangi ile kül oldular. Mavilerime de küstügümden beri çirilçiplagim.
Sana alev alev tutusan mektuplar yazabilmek için, ay isigiyla tutusan mumlarin alevlerine duygularimi pervane kilardim. Artik meh yüzünü hatirlatmiyor diye, ayin üzerine siyah perdeler asmistim. Mumlarim “ alevimin sebebini benden mahrum ettin” diyerek söndüler bir bir. Simdi mektuplar da yazamiyorum sana. Alev olmazsa pervanelerin varligindan kelam edilemezmis. Ay ilk küstügümden beri kalemimde dondu mürekkebim, yüregimde .. ( devamı )

önce edebi yazmalı kalem...

Tue, 04 Mar 2008 20:31:00 +0200

Önce edebi yazmalı kalem.

Önce edebi anlatmalı kelime.

önce edebi idrak etmeli insan.

Edep güzel; edep yüce...

İnsan güzele müştak, insan yüceye sevdalı.

Kainatın en büyük hakikati iman, imanın en büyük hakikati edep.

Edep, hakikatin büyüklüğü karşısında iki büklüm olmak, Onun kemaliyle kendinden geçmektir. Yunus'un odunları misali daldan-pürüzden budanmaktır. Elif gibi dimdik, ok gibi dosdoğru olmaktır. Kuran'ı hayata hayat yapma yolunda, ilahi hedefi Kuran ahlakıyla on ikiden vurmaktır. Gerek dünya gerek ukba adına atılan her adımı itidal ve denge üzre atmaktır. Elhasıl kulluk şuuruna ermek, ruhu ve bedeni sünnet-i seniyyenini nuruyla huzura erdirmektir. Habib-i Zişan-ı bu yolda kayıtsız şartsız rehber kabul etmektir.

Edep , onun gibi oturmak, O nun gibi kalkmak, Onun gibi bakmak, O nun gibi yaşamaktır(s.a.s)

Hz:Osman edep timsaliydi. Sünneti seniyyeyi aklında, cisminde ve ruhunda bütün incelikleriyle yaşamıştı. Ahmed bin Hanbel'in Hasan ı Basri den rivayetine gvre kapalı kapılar ardında bile elbiselerini çıkarmaktan çekinirdi. Edebinin derinliğinden dolayı Efendimiz(s.a.v) kendilerini ümmeti Muhammed içinde herkese nasip olmayan bir payeye layık görmüşlerdi. Hz.Osmanı,

"Ashabım içinde bana en çok benzeyendir".diyerek kendilerine benzetmişlerdi.

"Herkesin cennette bir dostu vardır. Benim dostum da Osman'dır". hadisiyle Hz.Osman'ı dostu olmakla müjdelemişlerdi.

Bizim de şu acımasız dönemde; edebi, edepsiz ham ruhlara ilim yoluyla anlatacak yeni Osmanlara dair dualarımız vardır.

ve Mevlana ne güzel ifade etmiş edebi.

" Efendi, bil ki.. ( devamı )

Sun, 17 Feb 2008 10:35:00 +0200

Sofi ,toprak gibidir herkesi üzerinde taşır.

Sofi ,güneş gibidir ışığı herkese ulaşır.

Sofi ,yumuşak huyludur herkesle anlaşır.

Sofi, temiz kalplidir hemen barışır.

Sofi, sabırlıdır o kadar ki bazen sabırla yarışır.

Sofi, sevmesini bilir sevilmeyi başarır.

Sofi, hizmet seçer yük çekmekten hoşlanır.

SOFİ HAKKA AŞIKTIR AŞIĞA EDEP YAKIŞIR !!!

S.İhsan Erol
.. ( devamı )

aşkkk

Mon, 21 Jan 2008 11:28:00 +0200

Aşk yanmaktır sınırsızca...
Aşk nurdan bakışlarda erimektir sessizce...
Acı çekerken bile gülümsemektir sevgiliye...
Ne gelirse ondan deyip seccadeyi paylaşmaktır gözyaşıyla...
Dua dua dertleşmektir seher yeliyle..
sevgiliye selam göndermektir aşkın görünmez diliyle..

Sevdiğine köle olunca gönül, Nuh tufanına kucak açarmış...
Yatsı ezanlarında gecelerine vurulduğum güzel...
Mescidin cennet kokuyor Muhammedin (S.A.V) Gülü..

Nadanlar ne bilsin seni...
Su bilmeyene ''Derya'' tarif edilir mi? Nasıl anlatılır ki bilmem..
Ateşi bilmeyen ''yanmayı'' ne bilsin ki ..Sultanım aşık olmayı öğret bize..

Rabbim sevdi habibini (S.A.V)kainata sevdirdi...
Aşkı öğret bize sultanım... Ben sende buldum çünkü aşkı, sevgiyi, edebi....
Köyünün sabahında nefes almak öyle güzel ki... Rabbim kapında daim eylesin bizi....

.. ( devamı )